به نام يزدان
معماري تخت جمشيد ( پارسه )
ادامه هنر ملي
رونق و اعتلاي معماري ايران باستان گواه بر آن است كه اين سرزمين از نخستين كانون هاي شهرسازي و سد سازي و معماري بوده است .
امروزه مي توان ادعا نمود كه پارسه در تاريخ معماري جهان نقطه عطفي در ساختن معماري انساني با اصول اخلاقي است . انسان دربرخورد اول درپارسه وقار ، قدرت ، عظمت و پس ازدقت بيشتراعتماد به نفس و ايمان و سربلندي مردمي را مي بيند كه به آينده اميدوار بوده اند و خود را وابسته به سازمان بزرگي مي دانسته اند كه منشأ تمام خوبي ها و قدرت ها بوده است .
در آثارپارسه مباني و ارزش والاي فرهنگي معماري ايران نهفته است زيرا براي آنها مهم بوده است كه چه و چرا مي سازند و براي چه كساني مي سازند . از اين رو ، كارهايي طراحي و آفريده اند كه انسان با ديدن هر قسمت از پارسه احساس سربلندي و غرور مي كند.
در محيط پارسه به انسان احساس خوب بودن،ادب،تواضع،آرامش و خوش بيني دست مي دهد .
امروزه هر انسان با فرهنگي در پارسه به دنبال عمق مي گردد و نمي تواند بي تفاوت يا بي اعتنا از اين تأثيرات فرهنگي معماري بگذرد . معماري با عظمتي كه منعكس كننده اعتقادات سازندگان آن است و عظمتش مرهون جنگ و تجاوز نبوده و از سفاكي وقساوت دوري جسته است . هنوز مي توان در هر گوشه پارسه فضيلت اخلاقي را بر پايه نوع دوستي مشاهده كرد و درس هاي اعجاب انگيزي از مردم گرايي ، مهرباني ، عاطفه و بشر دوستي مشاهده كرد .
