نگاره فروهر در فرهنگ باستاني ايران
توضيح و تفسير بخش بندي هاي نگاره فروهر
بخش بندي نگاره فروهر : ۱- دم پرنده 2- دوآويزطرفين دم 3- دو بال گشوده
4- پرهوني (دايره اي) كه ميان دوبال است.
5- مردي كه از دايره بالا رفته ۶- حلقه دردست چپ
7- دست راست
۱-دم پرنده
دم پرنده به سه رديف نمايش داده شده كه روي هم را پوشانده اند وبه مفهوم سه خصلت بد يعني : انديشه زشت (دمشت) ، گفتارزشت (دژوخت) ، كردار زشت (دژورشت) مي باشد كه انسان در زندگي آنها را بايد به زير گذارد وروبه بالا نهد تا به كمال وجايگاهي كه لايق آن است برسد در غيراين صورت شخص به فضول پرنده كه از دم آن پايين ميايد مبدل مي شود وخصوصيات پستي به خود خواهد گرفت .
2- دو آويز طرفين دم
دو آويز همان دم پرنده است ودر اصل بر روي دو گوي گذاشته شده يا آن گوي را با چنگال خودگرفته بوده كه به مرورزمان با گوي ادغام شده وبه صورت آويزي پيچ خورده درآمده است ايندونيرو كه در قران به دو گوهر وجودي ازآن ياد شده است كه همان( سپنتا مينو) و( انگره مينو) ي ايران باستان مي باشد؛سپنتا مينو به معني نيرو ويا خوي نيكي وانگره مينو به معني نيرو يا خوي بدي است.نيكي و بدي ، غم و شادي ،تندرستي و بيماري ، زشتي و زيبايي نور و ظلمت و... تضاد هاست واين دو قطب را در جهان به هم آميخته اند و مكمل يكديگرند
3- دو بال فراخ
اين دو بال به مفهوم بلند پروازي، بلند منشي وپايه بلند انساني است كه فقط با بال انديشه ميسراست وسه بخش بال همان سه دستور بزرگ زرتشت پيامبر يعني : انديشه نيك (هومت)،گفتارنيك (هوخت)، كردار نيك (هورشت) مي باشد و با انجام كامل اين سه پند است كه انسان روبه كمال مي گذارد كه خواه نا خواه در طريق راستي سير خواهد نمود.
(ادامه دارد)
